H πρώτη μέρα ήταν εφιαλτική γιατί η φωτιά επεκτεινόταν πολύ γρήγορα και οι επίγειες τουλάχιστο δυνάμεις ήταν ελάχιστες με αποτέλεσμα όταν νύχτωσε, και τα εναέρια μέσα σταμάτησαν, η φωτιά να μαίνεται σχεδόν ανεξέλεγκτη σε τρία μέτωπα.

Σήμερα από το πρωί υπήρξε πολύ μεγάλη κινητοποίηση με δυνάμεις και μηχανήματα από Μακεδονία και Θράκη, με αποτέλεσμα η φωτιά να ελεγχθεί σημαντικά το απόγευμα. Σε αυτό βοήθησε και το γεγονός ότι το μελτέμι κόπασε. Η φωτιά κατέκαψε χιλιάδες στρέμματα κατάφυτου πευκοδάσους, αυτό  που κατάφερε να  αναγεννηθεί από τη φωτιά του ΄89.

Η Θάσος βίωσε ημέρες του ΄85 και του ΄89, όπου τότε οι πυρκαγιές έκαψαν  μεγάλο μέρος του νησιού. Δυστυχώς από τότε το πάθημα δεν έγινε μάθημα. Η πρόληψη και η πυρασφάλεια έχουν μάλλον αφεθεί στις κινήσεις πολιτών και στους συλλόγους, παρά στο οργανωμένο κράτος. Οι ευρω-μνημονιακές πολιτικές ήρθαν να επιδεινώσουν την ήδη επιβαρυμένη κατάσταση της μηδαμινής πρόληψης και των μεγάλων περικοπών στην καταστολή των πυρκαγιών. Με γυμνά χέρια μπαζώναμε τους δασικούς δρόμους, κάτι που απαιτεί πολύ μικρο κόστος συντήρησης όταν γίνει στην ώρα του. Τώρα το πληρώσαμε στο πολλαπλάσιο και σε χρήματα, αλλά κυρίως σε δάσος και οξυγόνο. Απουσίαζε επίσης η οργάνωση και ο συντονισμός μεταξύ των δυνάμεων καταστολής. Αυτό ήταν ολοφάνερο.

 

Βουλευτής του νομού, ήρθε να κάνει πολιτική πάνω στα αποκαιδια. Φυσικά ούτε λόγος να ανέβει στη φωτιά. Εναν καφέ, με το επιτελείο του, στο καφενείο του χωριού, που δυστυχώς του τον σέρβιρε. Απίστευτο θράσος να έχεις ψηφίσει όλους αυτούς τους μνημονιακούς νόμους με τις τρομερές περικοπές προς τους Δήμους, την πολιτική προστασία και γενικότερα το κοινωνικό κράτος και μετά να εμφανίζεσαι σαν σωτήρας!

 

Μοναδικό αισιόδοξο και ελπιδοφόρο σημείο οι εκατοντάδες του κόσμου, που με τα χέρια τους και δυστυχώς χωρίς καθοδήγηση, άφησαν τις δουλειές τους ή τις διακοπές τους και δούλευαν ακούραστα μέρα νύχτα πάνω στη φωτιά.

Πάνος